De laatste tijd maak ik vaak beelden van vrouwen of vrouwelijke lichaamsdelen. Maar mijn vrouwelijke vormen zijn nooit decoratief of mooi in de traditionele zin. Ze zijn stoer, soms ruw, en nemen ruimte in op een manier die van oudsher aan mannelijke monumentale kunst voorbehouden leek. Dat is een statement zonder spandoek. Mijn werk normaliseert de vrouwelijke aanwezigheid als kracht, niet als object, en is daarmee subtiel feministisch.

​​

Ik schilder, maak beelden van papier-maché, borduur op oude foto’s, fotografeer en wissel vaak van techniek en materiaal om mijn ideeën te verbeelden. Een terugkerend element in mijn werk is een vorm van collage: ik voeg dingen bij elkaar die niet bij elkaar horen, een beeld met een afwijking erin waardoor een verrassend effect ontstaat. Liefst een beeld dat je nog nooit hebt gezien en met een beetje geluk ook met humor.